Junior stadsdichter 2022-2025

Zoë Spanos

Sinds 2022 is de in 2011 geboren Zoë onze Junior Stadsdichter.

Ze werd gekozen uit een shortlist van drie kandidaten, tijdens een mooie finale avond in ’t Klooster.
De gedichten over Harderwijk en Hierden waar zij mee won waren getiteld Harderwijk en Lente.

Stadsgedichten van Zoë

100%

ben het zat, lig moe op bed
nog maar 10%
zou ik nog wat energie kunnen lenen, voor dit moment
ik stel mezelf de vraag
en antwoord: “ laad jezelf maar op vandaag” 

app mijn vriendinnen, voor een middag in de stad
lekker shoppen, lachen, eten, dit is wat ik nodig had
de dufheid trekt langzaam weg, ik heb mezelf goed verwend
+30%

nog steeds niet genoeg, teveel gedachten die langzaam energie stelen
op naar de bieb om dat ene goede boek te lenen
3, 2, 1
gelukkig, ik ben ontsnapt aan alles om me heen
en droom nu lekker weg, bestemming onbekend
+30%

emoties zitten in de weg
ik kan ze niet plaatsen
dus maak ik me klaar voor schaatsen
noren aan
en ik laat me gaan
ronde na ronde, vermoeiend maar het went
-10%
de kou die aan mijn neus kriebelt
de adrenaline die me een gevoel van vrijheid geeft
+40%

ik voel me nu als nieuw
dit is wie ik ben
100%

 

Harderwijk, 9 oktober 2025 – Op verzoek geschreven voor het Energie Weekend van Endura Harderwijk, van 9-12 oktober 2025

Nieuwe ontmoetingen

Je maakt een verhaal
zonder echte woorden
zonder ook maar te kijken naar meer
het echte verhaal.
Zo mis je het goud
waarvoor je dieper moet duiken
de oppervlakte moet verlaten.

Reik naar het onbekende
en omarm het
precies zoals het is
vertrouw
totdat je verhaal verandert
in vriendschap
die geen woorden nodig heeft
maar gewoon bestaat
uit veelzeggende blikken
en gouden momenten.

 

Harderwijk, 29 juni 2025 – geschreven ten behoeve van het evenement Gluren bij de Buren, waarbij Zoë is uitgenodigd bij woonzorglocatie Boerhaavehof om gedichten voor te dragen aan bewoners en bezoekers.

Oneindige winter

Het geroezemoes van alle mensen hier die
Op straat zijn verkleumd
Eén voor één
Vallen de zoveelste sneeuwvlokken
Midden in de stad
Heel Harderwijk staat op ijs
Het is vallen en opstaan
IJskoud maar toch gezellig
Alle cafés zitten bomvol
Warmgehouden door de zoveelste chocomel
Deze winter voelt oneindig
Net als alle vorige

Totdat de zomer alle kou weer doorbreekt
De cafés weer terrassen worden
De chocomel vervangt voor cornetto’s
De ijsbaan laat smelten tot een zwembad
En totdat de oneindige winter 
Verandert in een hete zomer
Net als alle vorige

 

Harderwijk, februari 2025

Eigenwijsje van Zoë

Ik duw je mening weg
Luister niet naar jou
Ik trek mijn eigen plan
Ik zal je laten zien dat ik het zelf echt wel kan
Nu toch een beetje spijt
Achteraf had je gelijk
Ik duwde je weg
Kom je nu toch weer dichterbij?

 

Harderwijk, 2 oktober 2024 – geschreven op verzoek van Bibliotheek Harderwijk in verband met de Kinderboekenweek met als thema ‘lekker eigenwijs’. Het gedicht tevens op het raam in de bibliotheek geschreven.

Golven onder mijn voeten

Glimmende visjes
Op de stenen bodem
Onder de Vischpoort

Leiden je naar een andere wereld
Van de stad naar het water

Het pad naar beneden
Oog in oog met de golven

Glimmende visjes
Bungelende voeten

 

Mei 2024, geschreven op een mooie dag aan de boulevard van Harderwijk

Het was vast een droom

De geur van oud papier
En het knisperen van de bladzijdes
Die wachten tot ze gelezen worden

Een haardvuur
En een grote zachte stoel
Om in weg te dromen
Met je ogen open

Het verhaal
Dat je mee laat voeren
Op de golven van papier

Je wordt omringd door dolfijnen
Ze zwemmen met je mee
Na een tijdje stoppen ze
En klim je op de rug van een dolfijn

Ze zwemmen weer door
Je komt uit bij een klein eiland
En stapt aan wal
|Je kijkt om je heen

En ineens zit je weer in die grote zachte stoel
Bij het haardvuur
Met je boek op schoot

Ben je toch even weggedommeld?
Het was vast een droom
Of niet…

 

29 september 2023 – geschreven voor en voorgedragen tijdens de opening van de bibliotheek van de Willem Alexander school Harderwijk

Ondenkbaar

Boeken die verhalen vertellen
Over de tijd met oorlog
En de mensen
Die vechten voor hun leven
Ze zouden alles geven
Voor hun vrijheid
En gerechtigheid 

Boeken die verhalen vertellen
Over de tijd
Toen Nederland werd bevrijd
De tijd dat de vreugde terugkeerde
En de mensen de pijn de rug toekeerde

Voor mij is een leven met oorlog nu bijna ondenkbaar
En ik zou niet weten
Hoe ik dan zou moeten leven
In een leven met oorlog
Zou ik niet kunnen leven 

Daarom ben ik dankbaar en blij
met dit leven
En ik weet dat de mensen in oorlog
Alles zouden geven
Voor zo’n leven
Als dat van mij

 

Dodenherdenking, 4 mei 2023

Aaltjesdag 2022

Eigenlijk wist ik niet dat Aaltjesdag bestond
En dat het feest zich in de stad bevond

Het begon allemaal in 1983
Om de nieuwe Boulevard te aanschouwen

En toen was het feest nog niet zo prachtig
Maar mensen begonnen er steeds meer van te houden

En nu zijn we in 2022 beland
En is het veranderd zo langzamerhand 

Ik ben er vast wel eens geweest
Maar dan zonder besef
Toen was het een groot feest
En gingen we een dagje weg

Door Corona was de laatste keer ongeveer 3 jaar geleden
Maar dat is het verleden

Dus geniet van het nu zijn en doen

 

11 juni 2022 – geschreven en voorgedragen in Café de Liefde op Aaltjesdag

Mijn gevoel

Ik ben er voor jullie
En jullie zijn er voor mij

Ik zie de zomer in jullie
En de lente in mij

Maar soms ben ik boos
Dan is november de tijd

De tijd waarin ik lijd
Door de boosheid die mij in bedwang houdt

Het verdriet dat mijn blijdschap bederft
De regen die al mijn zorgen wegspoelt

Ik probeer maar te wijken van al die boosheid en verdriet
Ik speelde in de wijken totdat ik hem verliet

Maar ik had geen verdriet
Want we hielden veel contact
En spraken af

Zo werd ik vrolijk en de zon ging weer schijnen
En al het slechte begon te verdwijnen
Onder de grond in de diepste mijnen

Nu ben ik op zoek naar kleur
Stel me niet teleur
Stel ik vind geen kleur?
Zal ik dan zonder kleur leven?

Maar, zeggen mijn ziel en mijn hart, je hoeft niet te zoeken naar kleur
Want je hebt het altijd al in je gehad

 

Voorjaar 2022, geschreven tijdens finale van Junior Stadsdichter workshops Cultuurkust

Lente

Het is lente de bloesems groeien weer
Maar er is nog meer

De zon breekt door na grauwe dagen
Weg met die dikke lagen

De vogels gaan fluiten
En halen binnen de grootste wormen van buiten

Pasen komt eraan
Ik huppel door de lindelaan

Ik zie zoveel bloemen
En hoor bijen zoemen

De knoppen komen uit
De vogels hoor je luid

Lente is het een mooi seizoen
Maar het is pas compleet met een lekkere meloen

 

Januari 2022, ingediend ivm verkiezing Junior Stadsdichter

Harderwijk

In Harderwijk is het fijn
Ook al is het een beetje klein

 Ik kijk om me heen
En ik meen

Ik zie een prachtige stad
Voor mij is er niks veranderd nee geen spat

In deze stad voel ik me thuis
Op een terrasje met een glas waaruit klinkt gebruis

Ik woon er al heel lang
Ik loop door de gang

En besef
Terwijl ik mijn hand hef

 Het is lente

 

Januari 2022, ingediend ivm verkiezing Junior Stadsdichter

Informatie over deze junior stadsdichter

Bibliotheek feestelijk geopend op de CBS Willem Alexander in Harderwijk

Onder grote belangstelling is op vrijdag 29 september 2023, op de drempel naar de Kinderboekenweek, de Bibliotheek op school feestelijk geopend op de Willem Alexander in Harderwijk.
In de ochtend werd de schoolbibliotheeklocatie feestelijk geopend met een prachtig zelfgeschreven gedicht van junior stadsdichter Zoë Spanos en ging leesmediacoach Jolanda Schuur meteen voortvarend aan de slag op school met alle mooie boeken die er zijn neergezet.

In de bovenbouw kwam schrijver Geert-Jan Roebers met zijn zilveren griffel boek: Briljante planten. Over knappe knoppen, boze bollen en ander geniaal groen.

Artikel Harderwijker Courant – 10 mei 2022

Zoë Spanos is voor de komende drie jaar gekozen als nieuwe junior stadsdichter van Harderwijk en Hierden. Zij volgt Naomi Ramaker op die 3,5 jaar geleden de eerste junior stadsdichter werd.

Maandagavond was in de bibliotheek van Harderwijk de officiële installatie door wethouder Gert Jan van Noort. Familie en vrienden die Zoë allemaal zelf had uitgenodigd, waren aanwezig voor dit speciale moment. Nadat jurylid en voormalig stadsdichter Wietse Hummel uitleg had gegeven over de verkiezing met leeftijdsgrens tot 16 jaar overhandigde de wethouder de oorkonde en speciale blauwgele sjerp die bij de functie hoort. ,,Ik was enorm onder de indruk van de kwaliteit en het optreden van alle drie omdat het persoonlijke verhalen waren. Fu Tian Keulen dichtte over haar beperking dat ze niet goed ziet. Bij Alice Elwick ging het over ritme. Toen Zoë naar voren kwam zag ik een schuchter meisje, maar je ging helemaal los bij het gedicht dat je voordroeg. Dat raakte mij. Ik wist niet wie het zou moeten worden, ik vond ze alle drie goed.’’

Na de woorden van de wethouder droeg Zoë haar gedicht ‘Mijn gevoel’ voor en deed dit uit haar hoofd. Het gaat over jaargetijden en emoties. ,,Ik heb er eigen woorden in verwerkt en ben een beetje op weg geholpen.’’ Ze heeft met dit derde gedicht de meeste indruk gemaakt op de jury. Dit gedicht gaf de doorslag, zegt Hummel. ,,Ze heeft gewonnen omdat ze een hele melodische manier van poëzie heeft en een goede stevige voordracht. Ze is jong en kan groeien in haar stadsdichterschap’.

Zoë: ,,Ik vond het spannend, maar voor de finale bij Cultuurkust had ik heel veel geoefend en het gedicht zat nog steeds in mijn hoofd. Iedereen vond het heel knap. Mijn beide opa’s en oma’s, mijn ooms en tantes en twee vriendinnen.’’

Ook moeder Mirjam is helemaal onder de indruk. ,,Het emotioneerde mij, dat ze dit zo deed maakt mij super trots. Ze wist dit niet van tevoren maar was zeker van haar zaak.’’

Zoë (10) zit in groep 7 van Vrije School Valentijn. Vlak voor de meivakantie werd in de weekbrief van school bekend dat ze gewonnen had. ,,De klas was ook heel verbaasd, vooral mijn juffen. Het voelt heel raar dat ik nu ineens junior stadsdichter ben.’’

Haar vader Niko vertelt dat ze regelmatig naar de bibliotheek gaan. Zoë leest veel en is altijd met woorden en verhaaltjes bezig. Zo heeft ze haar woordenschat ontwikkeld. Zoë: ,,Ik zat een keer achter de typmachine en zo heb ik mijn eerste gedicht geschreven. Ik vind gedichten mooi klinken en vloeiend in elkaar overlopen. Als ik even niks te doen heb, ga ik een gedicht schrijven, meestal over wat er nu gebeurt. Zoals een gedicht over de winter en de lente en ik heb ook een gedicht voor Moederdag gemaakt.’’

De junior stadsdichter kan bij gebeurtenissen in de stad om een gedicht worden gevraagd en mag ook zelf initiatief nemen. Naomi geeft als tip: ,,Schrijf wat jij voelt en vraag je nooit af of een ander het wel leuk vindt. Dan komt het zeker goed.’’

Marco Jansen

Speciale gelegenheid

Een stadsdichter uitnodigen?