Het laatste zeil

Wie kent ze nog,de veertig namen uit het vertelraam?Nu na twee eeuwen de tijdvensterszijn gesloten, zoals de oude zee,die achter de dijk verdween,en vissers, niet thuis gekomen.Verdronken namen ooit beweend,zijn ongehoord gebleven.– een tijdpassage –Toen uit ongekende verte,de wind was gaan liggen,de stilte groeide totin het diepste bot vande Kiekmure, waarvrouwen met hun kroost,bleven bidden… Lees verder Het laatste zeil

De Poorten

De stenen poorten van het licht,gestapeld en gemetseld inde groene wand van toen.Hier sluit het bos wegen en paden naarhet oude huis van de discipline enhet toegepaste geweld,voorbije soldaten staannog in het veld. Bakstenen vingers wijzen alsbakens voor de wind naareen dode zee enhet uitgespannen blauw bovende stad. Voorbij deze doorloop begintde volle smaak van… Lees verder De Poorten

Decemberstad

Middenin het feestgedruis op de marktklunen winterkinderen zich warm,op een schaatsbaan,voor het oude raadhuis. In de dagen tussen de cadeauheiligen,worden hier de rondjes op ijzers, – tussen pepernoot en kerststaaf –als groots en gaaf,onder confetti en vuurwerk geschaatst De ijsbaan is een warmrondje kinderpret in hetfeeërieke winterhartvan de stad. 7 december 2007ter gelegenheid van de opening van de… Lees verder Decemberstad

Stedenbandring

Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten,zochten we de overeenkomsten. En vertelden die,we zagen vooral de verschillen, maar spraken niet.Nu komen we juist die bij elkaar bezien eneven lenen als verre en goede buur. Als schaduwstad, overkantbuur,van de oude Muur,met een vergelijkbare structuur,binnen vrije grenzen,kwamen wij jou– na de Praagse Lente –tegen in de oude… Lees verder Stedenbandring

Afgemeerd

De boot van heimwee vertrok leeg terugnaar zijn vaderland.Hoe vaak stond hij hier en staarde overhet water, voorbij de wolken ende woeste baren, naar:de geheime geliefde, zijn familie enhet vertrouwde land. In de oude Hanzestad had hijafgemeerd met: koffers vol papier;de Ordening van plant en dier enzijn klein herbarium.De stad trad uit zijn sluimerslaap,brak met… Lees verder Afgemeerd

Het Dichterskwartier

Via een poëtisch patroon wandeltde oude schrijversclan vanuitStadsdennen en de Poëzieroutein de binnenstad naar buiten,de wijken weer in.Straatnamen als: Kloos,Van Eeden,Perk en Verweij, sluiten naadloosaan bij Beets, Multatuli enVan Deijssel. Nu voeren Vestdijk en Nijhoff,de bezoeker al binnen in een nieuw,gezamenlijk kwartier.Hier waar huis en bewoner,woon- en leefgenot verpakken,in woord en beeld,komen light verse en… Lees verder Het Dichterskwartier

Visserijdagen

Gereed om uit te varen,wacht een lang lint op wind.Hoog tegen het wolkendek,rijgt de bruine vloot vanbotters en schokkerszijn zeilen aaneen.Als het startschot klinkt, ankers gelicht,jaagt applaus hen door de horizon,naar het visrijke water vande oude Zuiderzee.Waar ooit de vangst begon,bakenen nu boeien de grens af tussenlucht en water, tussen dijk en Wolderwijd,tussen vroeger en… Lees verder Visserijdagen

Het papieren theaterfestival

Rond de Vischmarkt bloeienkleine smoezeltheaters,waarde bezoeker, op elfenbankjes,plaatsneemt in eenpapieren droomwereld. Hier in Harderwijker huiskamerswordt door jong en oud,elk internationaal verhaal tussen,‘Er was eens’ en ‘Zij leefdennog lang en gelukkig’,met een lach en een traanmeegespeeld. mei 2007in Harderwijk vindt tweejaarlijks een internationaal papieren theaterfestival plaats in huiskamers rond de Vischmarkt

Terug in de stad

In het torentje bladert hij doorzijn oude gedachtegoed ende geschiedenis vande Geldersche Academie.Hij staart naar de restanten vande Hortus Botanicus.Heeft hij hier de ganzenvoetboomgeplant?Wat is er gebleven van hetHarderwijk van toen?De zee heeft zich,met handel en nijverheid,uit het geheugen,in vergeelde ansichten,teruggetrokken.Keert het tij straks weer als menhet water naar de stad ofde stad naar het… Lees verder Terug in de stad

Dichter bij de stad

Op dit pad van stenen woorden  door de stad, blader jeApollo’s metaforen door omin gedichten te wonen, enverloren schoonheid inde weerspiegeling vanruiten te klonen. Je zo door de muze reppenover het Veluwse land,naar het meer datzee was om Eibert’sziel te doorzien.Reis mee vanaf de laatste reewaar ooit Rimbaud vertrokof neem plaats op hetLeugenbankje aan de… Lees verder Dichter bij de stad